خدا را بی نهایت شکر گزارم که شرایط جسمی پرهام خیلی بهتر شده و یک کمی احساس گرسنگی می کنه و منم سعی می کنم تنوع بیشتری به غذاهاش بدم.

دیروز موقع برگشتن به خانه رفتم خیابان بهار و به مناسبت ۳۵ ماهگی براش ۵-۶ دست لباس خریدم که لباس خواب خریداری شده از همش خوشگل تر بود و خیلی مورد توجه قرار گرفت.

حس استقلال پرهام دیگه خیلی زیاد شده و دوست داره همه کارهاش را خودش انجام بده از دست شستن تا WC رفتن، کفش پوشیدن تا ... و این یعنی پسرم، پاره وجودم دیگه داره برای خودش مردی میشه و می تونه خیلی از کارها را به تنهایی انجام بده.

عاشق طالبیِ و با میل می خوره و هر وقت هم که ببینه داره تمام میشه به همه ملتمسانه می گه طالبی بخربد.

ما یک فرشته مهربون داریم که به ازای کارهای خوبی که پرهام انجام بده براش جایزه که می تونه آبنبات و کاکائو باشه تا اسباب بازی هدیه میاره، حالا کار ما در اومده هر کاری که می کنه کمیگه به فرشته مهربون بگو، زود باش بگو ، دیشب شام نخورده کاکائو می خواست و من هم به فرشته مهربون گفتم ولی نیاورد پرهام هم عصبانی شد و گفت حتما تو ترافیک گیر افتاده

روز جمعه پرهام را بردیم خارج از تهران و رفتیم به سمت جاده هراز و آبعلی، جاتون خالی هوای ابری و بسیار خوبی بود و جای همه خالی صبحانه و ناهار را تو دل طبیعت خوردیم.

پرهام هم به جرگه دلستر خورها پیوسته و ما را بسی از این هم پیمانی خوشحال کرده

امروز عصر هم حرکت می کنیم اگه دیر بشه شب را زنجان می مونیم برامون دعا کنید که پرهام خوش سفر باشه و اذیت نشه

تا هفته دیگه بدرود