دو هفته ای که نبودم سرم خیلی شلوغ بود و درگیر کلاس و کار و تحویل دوتا کار Force  بودم وتو این هاگیر و اگیر سرما هم خوردم که دیگه نوبر بود خلاصه به خیر و خوشی تمام شد و نمره کلاس پاکی هم شدم ۱۹ولی اینجور کلاسها با اینکه اطلاعات عمومی خوبی به ادم میده ولی دغدغه آدم رو هم نسبت به محیط و خطرات دور و ور زیاد میکنه.

اما برم سراغ پرهام جونم که خیلی بامزه و شیرین زبون شده و حسابی تو خانه باهام کل کل میکنه و سعی میکنه با تمام وجود خواسته هاش را به من تحمیل کنه وای که چقدر خواستنی میشه وقتی دستش را میزنه به کمرش و با قلدری حرفش را پیش میبره و من را وادار به پذیرش خواستش میکنه و یا وقتی خودش را برام لوس میکنه و مثل پیشی ملوسها تو دست و پات میاد و هی ناز میکنه

نمی دونم براتون پیش اومده یا نه که بچه تون فقط بخواد در همه شرایط یک لباس را بپوشه ، پرهام یک بلوز و شورت آبی داره که روش عکس اسپایدرمن چاپ شده  و همش دوست داره اون لباس را بپوشه نمی دونم باید باهاش چیکار کنم تا میگم پرهام  بیا لباست را عوض کنم میگه "آبی من بیپوشم" وای به روزی که اون لباس تنش باشه باید تمام خانه را دنبالش بدو بدو کنی تا رضایت بده.

عاشق آب بازیه و همش دوست داره مثل مرغابی تو آب باشه امان از روزی که بخوام پرهام را ببرم تو حیاط تا باغچه را آب بدیم دیگه به هیچوجه حاضر نیست برگرده تو ساختمان و دوست داره شلنگ را بدی دستش و ولش کنی با امان خدا که ما هم معمولا دور از چشم رهام این کار را می کنیم .

با دکترش میانه خیلی خوبی داره و هر دفعه که می بریمش دکتر یکی از جک و جانوراش را میاره تا دکتر اونها را هم معاینه کنه تا خدای نکرده دچار بیماری نشن . این دفعه که آرمایشش را بردم تا دکتر ببینه هاپوش را آورده بود و به دکترش میگفت پاش درد میکنه وبهش دارو بده خودش هم به دکتر میگفت:"عمو پماد بماله خوب میشه "، و از وقتی هم که میریم تو مطب از دکترش کاکامو(کاکائو) میخواد تا بیایم بیرون. خدا را شکر مشکل خاصی نبود و فقط یک کم آهن خونش کم بود که برای ۶ هفته باید شربت آهن را روزی ۷ سی سی بخوره

روابط عمومی خیلی قوی داره و با همه زودی پسرخاله میشه روز شنبه خانه یکی از همکارام مولودی دعوت داشتیم که خیلی بهمون خوش گذشت و پرهام هم حسابی اونجا شیطنت کرد و بادکنک از درو دیوار کند و شکلات و کاکائو خورد و حسابی دست زد و بعد هم همش میگفت اومدیم تولد چرا نانای نمی کنیم خاله ریحانه از پذیرایی خیلی خوبت ممنون و ببخشید که پرهام زندگیت را پشت و رو کرد.

عمو گرجی و خاله شریفه و محمد مهدی (همسایه های مهربون و دوست داشتنیمون)یکشنبه ظهر رفتند کربلا بردیم اونها را رساندیم تا حسینیه محل حرکت و برگشتیم حالا پرهام چند روزه که به شدت بهانه محمد بدی(محمد مهدی)میگیره و میگم کجا رفته میگه: ککبلا (کربلا) براشون آرزوی سفری بی خطر را دارم.

دیروز تو وبلاگ مریم جون مامان آرین میخوندم که از بد خوابی آرین جون گله داشت که انگار این مشکل همه نی نی هاست که هر چی بزرگتر میشن نظم خوابشون بدتر میشه پرهام ساعت ۱۲ شب به بعد تازه میاد رو تخت ما وشروع میکنه به بپر بپر و آفتاب بالانس زدن تا یکی دوساعت بعد که دیگه از خستگی همون جا بیهوش به خواب میره.

از بزرگ شدنش بگم که دیگه تو ماشین راحت میشینه و مثل قبل اذیت نمی کنه و مرتب نق نمی زنه که میخوام بلند شم و وایستم و راحت تر میشه باهاش رفت بیرون.

براش اسباب بازی فکری ببین و بچین را که مخصوص رده سنی ۲ تا ۵ ساله را خریدم از بین صفحات ۹ خانه ای تو بخش حیوانات ۵ تا و تو بخش میوه ها ۷ تا را راحت سرجاش میذاره و خیلی از این بازی خوشش اومده.

آموزش زبان انگلیسی را هم براش شروع کردم هفته ای ۵ تا لغت که تو این هفته پیشرفتش بد نبوده و همه کلماتی که بهش آموزش دادیم را راحت تکرار میکنه تا آینده که به کجا برسیم.

دلم برای همتون حسابی تنگ شده من با پرشین بلاگها مشکل دارم و نمی تونم براشون کامنت بذارم صفحه کامنت Error on page میده کسی میتونه راهنمایی کنه

آخر هفته خوبی در کنار نی نی هاتون داشته باشید چند تا عکس از پرهام عروسک مامان

پرهام و لباس اسپایدرمن

هدیه تولدم که فرید جون برام خریده بود

همسر مهربونم اونی که بیشتر از جان دوستش دارم بازم مثل همیشه من را حسابی سورپرایز کرد و با این حال بیماریش باز رفت و برام هدیه خرید که خیلی خوشگله و عکسش را می ذارم.

پرهام هم مثل همیشه که توی همه مناسبتها سودی می بره بی نصیب نماند و یک خانه چادری خوشگل آبی هدیه گرفت و کلی ذوق کرد و شامش را هم توی خانه اش خورد و حسابی توش بازی کرد.

خدا را شکر که حال فرید جون هم بهتر شده ولی باید تا چند ماهی غذای ژریمی بخوره و با خودش ببره .

پرهام جونم چند روزی اسهال و استفراغ داشت که خدا را شکر از دیروز یک کم بهتر شده ولی حسابی وزن کم کرده و شده 100/12 که دکتر برای بی اشتهایش و غذا نخوردنش آزمایش نوشته و باید هفته دیگه ببرمش چکاپ کامل دعا کنید مشکل خاصی نداشته باشه.

خدا را شکر که مادر شوهر مهربونم اومد و پیشم بود و خیلی کمکم کرد و ممنون از مامان گلم و دایی بسیار خوبم که بیشتر زحمت پرهام را کشید و مرتب او را برد پارک و بیرون ویک جوری سرش را گرم کرد که زیاد تو دست و پای من نباشه.

شنبه هم فرید را بردیم مطب دکتر و گفت عملش خیلی سخت بوده ولی خدا را شکر موفقیت آمیزه و فقط باید خیلی مراقب باشی تا دوران نقاهت هم به خوبی پشت سر گذاشته بشه

از همه دوستای خوبم که با گذاشتن پیام ، SMS و Email به من دلداری دادند و جویای حال همسری شدند بی نهایت ممنون و سپاسگزارم و از خالق خوبیها می خوام که همیشه و همیشه براشون خوبی و شادی، سلامتی آرزو دارم.

اما خیلی وقته که ار پرهام جونم ننوشتم ولی حس می کنم که بعد از دوسالگی خیلی تغییر کرده و هزار ماشاا... از نظر عقلی یک جهش خیلی بزرگ داشته و دیگه خیلی خوب با من به بحث میشنیه و انقدر خوشگل جمله هاش را میگه که آدم دلش میخواد بخوردش

وقتی از سرکار باهاش تلفنی حرف میزنم دلم میخواد بپرم و از پشت تلفن گازش بگیرم

مامان: سلام پسرم! خوبی مامان جونم؟

پرهام: اَمان کویی؟

مامان: من رفتم اداره.

پرهام: اَمان پرهام شیر بده.

مامان: به مامی جی بگو بهت شیر بده.

پرهام: نه من اَمان موخام( می خوام)

مامان: چشم عسلم زود میام

پرهام: ساعت 5 میای اونه (خانه)

مامان: بله عزیزم قبل از 5 میرسم

پرهام: بای بای اَمان

مامان: بای بای پسرم

از وقتی فرید را از بیمارستان اوردیم پرهام همش شکم باباش را نگاه میکنه و میگه:" اباب اوخ شده" و بعد هم خودش شروع میکنه به الکی گریه کردند و بابا را بوس میکنه که یعنی الان خوب میشی

از کارهای دیگه پرهام اینه که دیگه راحت کفشش را درست پاش میکنه و خودش درمیاره و راحت از پله ها پایین میره دو میاد بالا، عاشق آب بازیه و به همش میگه:اَمان بریم آب بازی بریم حمام سرم بشواَم.

وای از غذا خوردن پرهام که دیگه خیلی آزار دهنده شده و به هر طریق شده میخواد از غذا خوزدن فرار کنه این دفعه که بردمش دکتر،دکترش هم از این قضیه نگران بود و می گفت: تو سال 87 پرهام اصلا وزن نگرفته و فقط 5 سانت قدش بلند شده و قرار شد که 20 مرداد ببرمش یک سری آزمایش و تا دلیلش را بفهممم

یکی از رفتارهای بد پرهام پرت کردن وسایلی است که داره باهاش بازی میکنه و نمی دونم به چه طریقی بهش یاد بدم که این کار بده ولی هنوز موفق نشدم از شما مامانای خیلی خوب کمک میخوام بهم بگید چه جوری بهش بگم که نباید اسباب بازی یا هر وسیله دیگه را پرت کنه، چند بار هم تنبیهش کردم ولی متاسفانه اثری نداشته.

تا فراموش نکردم مبعث حضرت رسول را هم به همه شما دوستای گلم تبریک میگم.

روز شنبه فرید برای جراحی معده بیمارستان بستری شد و روز دوشنبه ساعت ۷:۳۰ رفت اتاق عمل ساعت ۸:۱۵ بیهوشش کردند و طبق گفته پزشک حدود ۴ ساعت عملش طول می کشید، ساعت ۱۲:۴۵ با موبایل دکتر تماس گرفتم اعلام رضایت از عمل داشت و از اون به بعدچشمم به اتاق عمل بود که یکی خبری بده که بیمار اتاق عمل شماره ۴ را به ریکاوری آوردند ولی انتظار تا ساعت ۶ عصر همچنان ادامه داشت و بعد از پیگیریهای زیاد و داد و فریاد مشخص شد که فرید عزیزم بهوش نمی یاد و بدنش مقاومت نشان میده لحظات کشنده و دردآوری بود که خدا نصیب هیچ کس نکنه ولی هر لحظه اش برام ۱۰۰۰  سال طول کشید آنقدر خدا را قسم دادم و ازش خواستم که به پرهام کوچولوم رحم کنه و به جوانی خودش، که دکتر یکتا من را صدا کرد که لباس مخصوص بپوش و بیا همسرت را ببین هنوز باورش برام مشکله فرید زیر چند تا دستگاه با رنگ و رویی پریده و بدنی یخ و فقط چشمهاش را باز کرد و من را نگاه کرد و دوباره بست چند ساعت بعد تازه انتقالش دادند به ریکاوری ودیروز هم آوردنش بخش.

ساعتهای مرگ آوری را پشت سر گذاشتم و هنوز از نظر روحی داغونم فقط برام دعا کنید.