چند شبي كه پرهام از ساعت ۳ نيمه شب بلند ميشه و دنبال يكي مي گرده كه باهاش بازي كنه اول با سروصدا همه را از خواب بيدار مي كنه و بعد از اون هم اگه بهش توجهي نكني گريه ميكنه اونم از نوع ماوراء بنفش. ديشب من و پرهام خانه ماماني خوابيده بوديم كه پرهام صبح پيش مامانيش بمونه و من بيام سركار، از ساعت ۳ تا ۵ صبح با هم بازي كرديم و من هي چرت ميزدم و پرهام من كتك مي زد و مي گفت نخواب، شيطنتهاي پرهام آنقدر زياد شده كه مانع شير خوردن و غذا خوردنش شده و من از اين بابت خيلي نگرانم.  از روز سه شنبه تا الان كه اين پست را مي نويسم با هزار ترفند تونستم به پرهام شير يا غذا بدم. امروز از ساعت ۹ صبح تا ساعت ۱۳ مامانم n دفعه زنگ زد كه اين پسرت چيزي نمي خوره من چي كار كنم.

يكي به دادم برسه و بگه با اين گل پسرم چه كنم.

پرهام جونم خيلي دوست دارم

      قار قار خبردار!      قار قار خبردار!        یه نی نی اومد به دنیا

 اسمش شده آرمیتا         همبازی من شده       این نی نی بی همتا

ساعت ۱۰:۱۵ امروز خبردار شدیم نی نی خاله ریحانه که ۹ ماه منتظرش هستیم به دنیا امد.عموعباس و  خاله ریحانه قدم نورسیده مبارک تبریکات مرا از این وبلاگ پذیرا باش!

پرهام خان

پرهام دلبندم دوستت دارم تا ابد هميشه عزيز دلمي

تولد تولد تولدت مبارک مبارک مبارک تولدت مبارک

خاله مهربان خیلی دوستت دارم به امید تولد ۱۲۰سالگی

پرهام پسر

وقتی پرهام را بالا بردم دیدم فرید هم مثل من داره گریه میکنه خدا را شکر کردیم که یک بار دیگر به ما عنایت کرد و ازش همیشه ممنونیم به خاطر لطفی که در حق ما می کند.

پرهام میوه زندگی من و بابا تا ابد دوستت داریم

پرهام خان روز به روز داره شیطون تر میشه و کارهای جدید را یاد میگیره و تجربه میکنه! الان چند روزی میشه که خوب دست میزنه، آواز میخونه و میرقصه. وقتی من و باباش کنارش هستیم همیشه من  انتخاب میکنه، با حرف زدن من با صدای بلند میخنده و دست و پا میزنه و باعث حسودی بابایی میشه، بابایی هم تو فکر یه دختر برای خودش افتاده و همش میگه سودا هم برای من همین کارا میکنه  من و پرهام پسرم به بابایی می خندیم و می گیم میبینیم. دیشب به مناسبت عید غدیر با بابایی و پرهام رفته بودیم مهمانی و پرهام آنجا کلی آتیش سوزاند و شیطونی کرد.خلاصه  شیرین تر از عسل شده این پسر

پرهام جان! مامانی و بابایی عاشقانه دوستت دارند. 

شنبه ۱۰ تیر ماه ساعت ۶ صبح از خواب بلند شدم طبق قرار قبلی با  دکنر الهی باید ساعت ۷ صبح بیمارستان باشم. وسایلم را از قبل آماده کردم با اینکه در آخرین سونوگرافی دکتر رمضان زاده عکسی با وضوح بسیار زیاد از صورت پرهام به من داده بود و میدانستم که پرهام شبیه فرید یکتا عشق زندگیم هست ولی بسیار مشتاق بودم که پسرکم را در آغوش بگیرم و گرمای وجودش را حس کنم.

ساعت ۷ صبح بیمارستان ایرانشهر واقع در خیابان بهار شمالی، کارهای اولیه در حال انجام است! اتاق شماره ۳۱۲ روبه حیاط و بسیار دل انگیز و آفتاب رو، لباس مخصوص اتاق عمل آورده شده است لباسی آبی رنگ با یک کلاه آبی ، می پوشم و به خودم در آیینه نگاه می کنم، از خودم می پرسم پرهام مثل من و فرید استقلالی (آبیته) میشه؟  تو این فکر بودم که برانکار مخصوص را آوردند باید می رفتم اتاق عمل. فقط چشمم به فرید بود و به دستپاچگی هاش! تمامی خاطرات مشترکمون در یک لحظه مثل پرده سینما از جلوی چشمام رد شد. اولین دیدار، جزوه های درسی که ازش گرفتم، روز دفاعیه فوق لیسانس تو دانشگاه علم و صنعت ، کلاس آموزشی دلفی، نوروز سال ۸۳، پیاده روی های هرروزه از سیدخندان تا میدان شقایق، بحث، قهر و آشتی، اختلاف نظرها،تولد من و فرید، کادو دادنها ... تا روز خواستگاری، ۱۸ تیر سال۸۳ نشستن کنار سفره عقد در لباس سفید آرزوها. لحظه ای به خودم اومدم که دکتر فیروزبخش آماده شده بود تا من و بیهوش کنه! ازم چند تا سوال کرد و آخرین چیزی که پرسید ساعت بود وقتی سرم را برگرداندم ساعت ۸:۲۰ ، حس کردم که پلکم سنگین شد و بقیه ماجرا را بعد ازبه هوش آمدن از فیلمبرداری که از لحظه بیهوشی تا به دنیا آمدن پرهام در اتاق عمل انجام شده دیدم.

ساعت ۸:۲۵ پرهام عزیز دل مامان به دنیا آمد و شادی را به خانه ما آورد.

دوستت دارم دلبندم

تب، استفراع همراه با بیرون روی کار پرهام را به بیمارستان کشید و پسر کوچولوی من ۱.۵ کیلو لاغر شد

پرهام عزیزم! نباشد روزی که تو لبخند نزنی و چشمهایت از شدت تب باز نگردد. مامان به فدای سرفه هایت که آنقدر شدید است که تو را از خواب ناز بیدار میکند  

دردهای تو را من به جان میخرم تا تو همیشه آسوده باشی

قربانت مامانی

محمد عزیز از آذربایجان غربی میاد و قرار شده با خودش برای پرهام برف بیاره ! صدای زنگ درب هم آمد و مهمانهای دوست داشتنی ما هم از راه رسیدند. این اولین برخورد پرهام با یک نی نی است باید ببینم چه عکس العملی نشان میده  

مامان پرهام

همیشه زمستان را به خاطر برف دوست داشتم و امروز آغاز این فصل زیباست

برعکس روزهای دیگه که پرهام شیطنت می کرد و کم خواب بود امروز خیلی خوب خوابید و ما را به یاد خرسهای قطب شمال انداخت که به خواب زمستانی میروند. امروز دلبند من یاد گرفته که  چطوری صدای عروسکش را دربیاره و با هر بار خنده یا گریه عروسکش کلی حال میکنه! تف کردن و فوت کردنم را باید به مجموعه کارهای پرهام اضافه كرد.الان كه دارم اين صفحه را مي نويسم پرهام با صداي بلند آواز مي خوانه و گاهي داد و فرياد راه مي اندازه تا من به سمتش برگردم و بهش بخندم و مهر تاييد به كاراش بزنم

پرهام گل پسر مامان و بابا دوستت داريم